Wszystkie błędy / A2

Błędy Polaków w angielskim

Stopień najwyższy przymiotników: dlaczego „the kindest”, a nie „kindest”

Angielski stopień najwyższy prawie zawsze wymaga the: „Dev is the kindest neighbour”, „Marta is the most patient of the four”. Po polsku pierwsze miejsce oznacza samo „naj-”, więc znika właśnie the. Ze stopniem wyższym jest odwrotnie: than i żadnego the.

Jak to brzmi

Dev is kindest neighbour.
Dev is the kindest neighbour.
Marta is most patient of the four.
Marta is the most patient of the four.
Isla is the friendlier than Tomek.
Isla is friendlier than Tomek.
He is the most friendliest person here.
He is the friendliest person here.
Tomek says I am the patientest person.
Tomek says I am the most patient person.
She is the best teacher on the world.
She is the best teacher in the world.

Jak wygląda ten błąd

Typowe zdanie jest prawie poprawne: „Dev is kindest neighbour on Mill Street.” Końcówka -est jest na miejscu, przymiotnik się zgadza i słuchacz wszystko rozumie. Brakuje jednego słowa, the, a bez niego zdanie brzmi telegraficznie, jak nagłówek w gazecie.

Zwykle towarzyszą mu trzy inne błędy. Stopień najwyższy bywa zaznaczony podwójnie: „the most friendliest”. Mieszają się dwa sposoby jego tworzenia: „the patientest”. A kiedy kursanci już wiedzą, że stopień najwyższy wymaga the, zaczynają je doklejać do stopnia wyższego: „Isla is the friendlier than Tomek.”

Opisywanie ludzi ma też swoje pułapki słownikowe, takie jak sympathetic czy actually. Omawia je osobny poradnik o fałszywych przyjaciołach (false friends).

Skąd ten błąd u Polaków

Po polsku stopień najwyższy tworzymy zawsze tak samo, przedrostkiem „naj-”: najmilszy, najgłośniejszy, najcierpliwszy, a przy dłuższych słowach „najbardziej”. Sam przedrostek wyraża całe znaczenie pierwszego miejsca. Zdanie „Dev jest najmilszym sąsiadem” nie potrzebuje niczego więcej, a skoro w polskim nie ma przedimków, nie ma też miejsca, w którym mogłoby stanąć the.

Angielski dzieli tę pracę na dwie części. Końcówka albo most pokazuje stopień, a the mówi, że chodzi o tego jednego, który w danej grupie jest na szczycie. Polak słyszy -est, uznaje, że to wystarczy, i na tym poprzestaje.

Pozostałe błędy mają to samo źródło. Po polsku stopień zaznaczamy raz, więc kursanci, którzy poznali i -est, i most, czasem używają obu naraz. Polski ma właściwie jedną drogę, „naj-”, więc angielski podział na -est przy krótkich przymiotnikach i most przy długich jest nowością, a -est trafia tam, gdzie nie powinno: „patientest”. A ponieważ mówimy „najlepszy na świecie”, wielu kursantów tłumaczy „na” jako on: „the best on the world”.

Zasada: the, -est i most

Przymiotniki jednosylabowe dostają -est: loud, the loudest; kind, the kindest; shy, the shyest. W dwusylabowych przymiotnikach zakończonych na -y końcówka zmienia się w -iest: friendly, the friendliest; easy, the easiest. Większość pozostałych przymiotników dwu- i wielosylabowych łączy się z most: the most generous, the most patient. Formy nieregularne: good, the best; bad, the worst; far, the furthest (albo the farthest).

The stawiamy zawsze wtedy, gdy stopień najwyższy wybiera jedną osobę lub rzecz z grupy: „Isla is the loudest of the four.” Zostaje nawet wtedy, gdy po przymiotniku nie ma rzeczownika: „Isla is the loudest.” Po stopniu najwyższym używamy in z miejscem albo grupą (the best teacher in the world, the kindest neighbour in Blackwell) i of z liczbą albo liczbą mnogą (the most patient of the four, the youngest of us).

Ze stopniem wyższym jest odwrotnie: dwie osoby, than i żadnego the. „Isla is louder than Marta.” Szybki test: ile osób porównujesz? Przy dwóch jest than, przy całej grupie the.

Wyjątki istnieją, ale to nie one sprawiają Polakom kłopot. Zaimek dzierżawczy albo dopełniacz saksoński zastępuje the: „my best friend”, „Poland's biggest city”. W swobodnej mowie the bywa pomijane, gdy po przymiotniku nie ma rzeczownika („Which one is cheapest?”), ale z the zawsze będzie poprawnie. Przy of the two w starannym angielskim stopień wyższy dostaje the: „Isla is the taller of the two”. Gdy porównujemy tę samą rzecz w różnych sytuacjach, the zwykle odpada: „The lake is deepest here.” W języku formalnym most bez the może znaczyć „bardzo”: „You are most kind.” W zwykłym opisie ludzi stawiaj the.

Jak to wyćwiczyć

Ucz się stopnia najwyższego razem z przedimkiem, jako jednej całości: the kindest, the most patient, the best. Nigdy nie ćwicz samego „kindest”.

Opisz swoją rodzinę albo współpracowników w pięciu zdaniach ze stopniem najwyższym: „My brother is the tallest. My mum is the most patient person I know.” Potem dodaj dwa zdania ze stopniem wyższym o tych samych osobach, z than i bez the. Wypowiedzenie obu form obok siebie najlepiej utrwala różnicę.

Czytając, zwracaj uwagę na to, co stoi przed -est i most. Prawie zawsze jest to the, zaimek dzierżawczy albo wyrażenie typu one of the.

Lektorzy powinni pamiętać, że kursant, który mówi „kindest neighbour”, zna już formę i gubi tylko jedno słowo, więc wystarczy poprawić przedimek, a końcówkę zostawić w spokoju. Zestawienie obu stopni i pytanie, ile osób porównujemy, pomaga też wyeliminować the doklejane do stopnia wyższego. Ćwiczenie z poprawianiem błędów, w którym jedno lub dwa zdania są poprawne, pokazuje, kto zaczął poprawiać także to, co jest dobre.

Jak radzi sobie z tym lekcja A2.3

Lekcja A2.3 kursu English for Polish Adults, „Meet the neighbours”, trwa 60 minut. Jest sobota, na podwórku za blokiem przy Mill Street odbywa się grill, a wszyscy opowiadają sobie nawzajem o innych, zawsze odrobinę zbyt pochlebnie. Lekcja jest pomyślana tak, żeby the najpierw było widoczne, potem obowiązkowe, a na końcu punktowane.

Po rozgrzewce z obrazkiem, przy której ćwiczy się look like, seem i actually, ściąga zestawia obie formy: stopień wyższy ma than i nie ma przedimka, stopień najwyższy ma the za każdym razem. Wypisane są na niej trzy błędy typowe dla Polaków: „Dev is kindest neighbour”, „more friendlier than” i „the friendlier than”. W ćwiczeniu z przekształcaniem zdań kursanci zamieniają osiem zdań ze stopniem wyższym na zdania ze stopniem najwyższym, a każda luka ma wydrukowane słowa po obu stronach, więc pierwszym słowem, które kursant wpisuje, jest the, a stopień wyższy rozsypałby zdanie.

Potem trzyosobowe grupy rozmawiają o najmilszych i najcierpliwszych osobach, jakie znają, z poleceniem, żeby w każdej odpowiedzi padło the. Kiedy the zniknie, lektor zamiast przerywać rozmowę podnosi jeden palec. Na koniec kursanci poprawiają wiadomość Marty do siostry po grillu: osiem zdań z jednym błędem i dwa poprawne. Pierwsze zdanie zawiera stopień najwyższy bez the, a w innym brakuje a przed rzeczownikiem w liczbie pojedynczej, co podlega już innej regule użycia przedimków.

Sprawdź się

Uzupełnij każde zdanie stopniem wyższym albo najwyższym przymiotnika z nawiasu. Dodaj the tam, gdzie jest potrzebne.

  1. Dev is ___ neighbour on our street. (kind)
    Odpowiedź

    the kindest

  2. My grandmother is ___ person in our family. (patient)
    Odpowiedź

    the most patient

  3. This is ___ café in Blackwell. (good)
    Odpowiedź

    the best

  4. Anna is ___ than her sister. (friendly)
    Odpowiedź

    friendlier (or: more friendly)

  5. In English, Tomek is ___ of the four. (shy)
    Odpowiedź

    the shyest

  6. It was ___ day of my holiday. (bad)
    Odpowiedź

    the worst

  7. The park is ___ than the high street. (quiet)
    Odpowiedź

    quieter

  8. Who is ___ person you know? (funny)
    Odpowiedź

    the funniest

Lekcja
Ilustracja do lekcji A2.3 Meet the neighbours
A2.3 · 60 min

Meet the neighbours

Stopień najwyższy · opisywanie ludzi

Zobacz lekcję A2.3 Meet the neighbours →