Wszystkie błędy / B1

Błędy Polaków w angielskim

Mowa zależna: dlaczego „She told me the café was closing”, a nie „She said me the café closes”

Gdy przekazujesz czyjeś słowa, a sytuacja od tamtej pory się zmieniła, angielski cofa czasownik o jeden czas gramatyczny: „The café is closing” zmienia się w „She said the café was closing.” Do tego po tell musi stać osoba, a po say nie: she told me, she said.

Jak to brzmi

She said me the café closes.
She told me the café was closing.
He told that he was busy.
He said that he was busy.
Tomek said the café closes for good.
Tomek said the café was closing for good.
Dev said he will ring the landlord, but he forgot.
Dev said he would ring the landlord, but he forgot.
She said me to call her.
She told me to call her.

Jak wygląda ten błąd

„She said me the café closes.” „He told that he was busy.” „Tomek said the café closes for good”, choć pod koniec przedpołudnia okazuje się, że kawiarnia wcale nie zostanie zamknięta. W tych zdaniach kryją się dwa różne błędy i często występują razem.

Pierwszy dotyczy czasownika w przytaczanej wypowiedzi: czas gramatyczny, którego użył mówiący, zostaje przepisany bez zmian, nawet gdy wydarzenia już go zdezaktualizowały. Drugi dotyczy samego czasownika wprowadzającego: said i told się mylą albo po said od razu pojawia się osoba.

Żaden z nich nie przeszkadza w zrozumieniu i dlatego oba są tak trwałe. Ale „He said me” od razu razi brytyjskie ucho, a relacja w czasie teraźniejszym o czymś, co okazało się nieprawdą, brzmi tak, jakbyś nadal w to wierzył.

Skąd ten błąd u Polaków

W polskim nie ma następstwa czasów. „Powiedziała, że kawiarnia się zamyka” zachowuje czas teraźniejszy z oryginalnej wypowiedzi i jest to poprawna, naturalna polszczyzna. „Powiedział, że jest zmęczony” znaczy, że był zmęczony w chwili, gdy to mówił. Przetłumacz to słowo w słowo, a dostaniesz „She said the café closes” i „He said he is tired”.

Polski ma też jeden czasownik, „powiedzieć”, tam, gdzie angielski ma say i tell, a po „powiedzieć” zawsze można dodać osobę: „powiedziała mi”, „powiedział Tomkowi”. Stąd „She said me” i „He said Tomek”. Zdarza się też odwrotnie: „powiedział, że…” wychodzi jako „He told that…”, bo tell wydaje się naturalnym odpowiednikiem czasownika, który tak często łączy się z osobą.

Pokrewna polska konstrukcja to „Powiedziała mi, żebym zadzwonił”. Angielski używa tu tell + osoba + to: „She told me to call”, a nie „She said me to call” ani „She said that I call”.

Zasada: kiedy czasownik się cofa, a kiedy może zostać

Najpierw say i tell. Tell + osoba: „She told me”, „He told Marta that…”. Say bez osoby albo z to + osoba: „She said that…”, „She said to me that…”. Tell łączy się też bez osoby z kilkoma rzeczownikami: tell a story, tell the truth, tell a lie, tell a joke.

Następstwo czasów. Gdy czasownik wprowadzający stoi w przeszłości (said, told), czasownik w przytoczeniu zwykle cofa się o jeden krok: is closing → was closing, will → would, can → could, has done → had done. „I'll ring the landlord tomorrow” → „He said he would ring the landlord the next day.” Zmieniają się też osoby, miejsca i określenia czasu: I → she, this morning → that morning, tomorrow → the next day, here → there.

Niuans, który wiele podręczników pomija: przesunięcie jest konieczne tam, gdzie wydarzenia zdezaktualizowały czyjeś słowa, a nieobowiązkowe tam, gdzie wciąż są prawdziwe. Jeśli Isla powiedziała „I'm buying the café” i nadal ją kupuje, to zarówno „She said she's buying it”, jak i „She said she was buying it” są poprawne. Ale jeśli ktoś twierdził, że Isla od miesięcy zalega z czynszem, a to nieprawda, „He claimed she's months behind” brzmi tak, jakbyś się z nim zgadzał; musi być was. Past simple z oryginalnej wypowiedzi może zostać; oba zdania, „He said he didn't stop listening” i „He said he hadn't stopped listening”, są poprawne.

Gdy czasownik wprowadzający stoi w czasie teraźniejszym, nic się nie cofa: „Dev says the café's closing.”

Jak to ćwiczyć

Naucz się dwóch schematów i powtarzaj je, aż wejdą w nawyk: told me that… i said that…. Jeśli po said chcesz dodać osobę, wstaw to: said to me.

Gdy przekazujesz czyjeś słowa, zapytaj siebie: czy to nadal prawda? Jeśli coś się zmieniło, skończyło albo okazało się nieprawdą, cofnij czasownik. Jeśli wciąż jest prawdą, możesz go zostawić, choć cofnięcie też będzie poprawne.

Ćwicz na tym, co naprawdę usłyszałeś. Przekaż, co ktoś powiedział ci wczoraj: „She told me she was changing jobs.”, „He said the flat was too expensive.” Krótkie, prawdziwe zdania, codziennie.

Lektorzy powinni nastawić się na nadgorliwość, która pojawia się, gdy tylko zasada zostanie wyjaśniona. Kursanci zaczynają cofać każdy czasownik i uznawać „She said she's buying it” za błąd. Dobrze jest opierać zadania na wypowiedziach, których sytuacja jest wyraźnie zamknięta, na przykład na plotce, która okazała się fałszywa, albo planie, który się zmienił; wtedy brak następstwa czasów jest naprawdę błędem, a zadanie rzeczywiście coś sprawdza. Said me warto poprawiać za każdym razem, bo to krótka i łatwa poprawka.

Jak radzi sobie z tym lekcja B1.3

Lekcja B1.3, „She said the café was closing”, trwa 50 minut. Po Mill Street rozchodzi się plotka, że kawiarnię mają zamknąć. W drodze powrotnej plotka zostaje sprostowana: Isla zamyka lokal na dwa tygodnie, na remont, bo go kupuje. To zakończenie jest kluczowe, bo gdy plotka okazuje się nieprawdą, relacja w czasie teraźniejszym wyraźnie brzmi źle.

Kursanci dopasowują jedenaście słów używanych przy przekazywaniu informacji, między innymi rumour, apparently, deny i confirm, do ich znaczeń. Jednostronicowa ściąga „When the verb moves, and when it stays” pokazuje, kiedy czasownik musi się cofnąć, a kiedy może zostać, i zestawia ze sobą said i told. Potem jest 67-sekundowe nagranie, które można włączyć kodem QR z karty ucznia: cztery osoby opowiadają tę samą historię na cztery sposoby, a dziesięć luk to słowa mówiące, kto komu co przekazał, na przykład Isla told me, I was told, Dev says.

Lekcję kończy gra drużynowa „That is not what he said”: pole zdobywa się, poprawnie przekazując jedną z porannych wypowiedzi. Tylko cztery pola są oceniane pod kątem czasownika, te, których treść pod koniec przedpołudnia okazuje się nieprawdą; w pozostałych liczy się słowo podane na polu i to, do kogo ktoś mówił. Notatki dla lektora zastrzegają, żeby nigdy nie poprawiać „She said she's buying it”, bo to nadal prawda.

Sprawdź się

Zdania od 1 do 4: wpisz said albo told. Zdania od 5 do 8: przekaż wypowiedź jednym zdaniem, zaczynając tak, jak podano. We wszystkich tych przypadkach sytuacja się od tamtej pory zmieniła, więc czasownik się cofa. That po said i told można pominąć.

  1. She ___ me the news on Tuesday.
    Odpowiedź

    told

  2. He ___ that the shop opens at eight.
    Odpowiedź

    said

  3. Dev ___ us a funny story about the delivery.
    Odpowiedź

    told

  4. She ___ to me that she was sorry.
    Odpowiedź

    said

  5. Tomek, yesterday (the café isn't closing after all): “The café is closing for good.” → Tomek said…
    Odpowiedź

    Tomek said the café was closing for good.

  6. Dev, last week (he forgot): “I'll ring the landlord tomorrow.” → Dev said…
    Odpowiedź

    Dev said he would ring the landlord the next day. (or: the following day)

  7. The man at the garage, to Tomek (he was wrong): “She's months behind with the rent.” → The man at the garage told Tomek…
    Odpowiedź

    The man at the garage told Tomek she was months behind with the rent.

  8. Marta, to Isla, this morning (she has changed her mind since): “I can't come on Saturday.” → Marta told Isla…
    Odpowiedź

    Marta told Isla she couldn't come on Saturday.

Lekcja
Ilustracja do lekcji B1.3 She said the café was closing
B1.3 · 50 min

She said the café was closing

Mowa zależna

Zobacz lekcję B1.3 She said the café was closing →