Wszystkie błędy / B1

Błędy Polaków w angielskim

Past perfect: dlaczego „When I came, he had already left”, a nie „he already left”

Gdy opowiadasz o przeszłości i cofasz się do czegoś, co wydarzyło się jeszcze wcześniej, angielski stawia to wcześniejsze zdarzenie w czasie past perfect: „When I came, he had already left.” Słowo already można pominąć, a had nie.

Jak to brzmi

When I came, he already left.
When I came, he had already left.
By the time we got to the station, the train already went.
By the time we got to the station, the train had already gone.
I didn't know her. I never met her before.
I didn't know her. I had never met her before.
By the time Marta got home, Dev signed for the letter.
By the time Marta got home, Dev had signed for the letter.
Dev has rung the landlord before Marta got home.
Dev had rung the landlord before Marta got home.
When Marta had come home, she had opened the post.
When Marta came home, she opened the post.

Jak wygląda ten błąd

„When I came, he already left.” „By the time we got to the station, the train already went.” „I didn't know her. I never met her before.” W każdym z tych zdań jest dobre określenie czasu i zły czasownik. Dla Brytyjczyka „When I came, he left” znaczy, że on wyszedł po twoim przyjściu, może nawet dlatego, że przyszedłeś; already tylko sprawia, że zdanie brzmi dziwnie.

Ten błąd mniej rzuca się w oczy niż wiele innych, bo historia nadal jest zrozumiała. Potrafi jednak zmienić sens, a w dłuższej opowieści słuchacz przestaje nadążać, co wydarzyło się najpierw.

Gdy kursanci poznają już past perfect, pojawia się błąd odwrotny: had przy każdym czasowniku w przeszłości. „When Marta had come home, she had opened the post.” W tej historii wszystko jest opowiedziane po kolei, więc żaden czasownik nie musi się cofać.

Skąd ten błąd u Polaków

Współczesna polszczyzna nie ma czasu gramatycznego na „wcześniej niż tamto”. Kolejność zdarzeń w przeszłości pokazuje słowami: już, wcześniej, zanim, przedtem. „Kiedy przyszedłem, on już wyszedł” to pełne, poprawne zdanie; czasownik stoi w zwykłym czasie przeszłym, a o kolejności informuje wyłącznie „już”. Dlatego angielskie zdanie z already i zwykłym past simple też wydaje się kompletne.

Kiedyś polski miał taki czas, czas zaprzeszły: „wyszedł był”, „poszedł był”. Można go spotkać w starszej literaturze, ale w dzisiejszej codziennej polszczyźnie się go nie używa, więc w niczym kursantom nie pomaga.

Aspekt też tego nie załatwia. „Wyszedł” to forma dokonana, czyli czynność została zakończona, ale nic nie mówi o tym, czy było przed moim przyjściem, czy po nim. Do tego mówiony angielski utrudnia sprawę: had kurczy się do 'd albo do formy słabej, więc kursanci rzadko słyszą formę, której mają używać.

Zasada: dwa zdarzenia w przeszłości, opowiedziane nie po kolei

Past perfect to had + trzecia forma czasownika: had left, had gone, had signed. Używamy go, mówiąc o zdarzeniu, które nastąpiło przed innym zdarzeniem w przeszłości, o którym już mówimy. Potrzebne są więc dwa zdarzenia w przeszłości, opowiedziane w innej kolejności, niż się wydarzyły: „When Marta got home, Dev had already signed for the letter.” Pokwitowanie odbioru było pierwsze, ale pada w zdaniu jako drugie.

Porównaj: „When I arrived, he left” (przyszedłem, potem on wyszedł) i „When I arrived, he had left” (on wyszedł, potem ja przyszedłem). Przy when tylko czas gramatyczny pokazuje kolejność.

Jeśli opowiadasz zdarzenia po kolei, wszystkie stoją w past simple: „Marta came home, opened the post and rang Dev.” Przy before i after kolejność wynika już z samego słowa, więc past simple często wystarcza: „He left before I arrived.” Zarówno „After I finished, I went home”, jak i „After I had finished, I went home” są poprawne.

Past perfect często pojawia się z by the time, already, never … before, just. „By the time Dev rang, the deadline had passed.” „She had never flown before.” Te słowa są jednak dodatkiem: najpierw zmień czasownik, potem dodaj słowo, jeśli chcesz. Nie używaj też present perfect, mówiąc o czymś, co wydarzyło się przed innym zdarzeniem w przeszłości: „Dev has rung the landlord before Marta got home” miesza teraźniejszość z przeszłością; poprawnie jest „Dev had rung”.

W mowie wyłapuj 'd. „He'd left” to had, „He'd leave” to would. Rozstrzyga następne słowo: trzecia forma, jak left czy gone, oznacza had, a forma podstawowa, jak leave czy go, oznacza would. Jedynym wyjątkiem jest 'd better, czyli had: „You'd better go.”

Jak to ćwiczyć

Zanim powiesz zdanie z when albo by the time, zadaj sobie pytanie, co wydarzyło się najpierw. Jeśli wcześniejsze zdarzenie pada w twoim zdaniu jako drugie, wymaga had.

Opowiedz krótką historię dwa razy. Najpierw po kolei: „I got up late, missed the bus and ran to work.” Potem od końca: „When I got to work, the meeting had already started. I had missed the bus.” Gdy powiesz obie wersje, zobaczysz dokładnie, gdzie jest miejsce na had.

Ćwicz słuch. Słuchaj podcastów albo audiobooków opowiadanych w czasie przeszłym i wyłapuj każde 'd. Pojawia się znacznie częściej, niż się kursantom wydaje, a kiedy zaczniesz je słyszeć, łatwiej ci będzie samemu używać tej formy.

Lektorzy powinni nastawić się na dobre określenie czasu przy złym czasowniku i poprawiać czasownik, a already zostawiać na miejscu. Gdy tylko zasada się utrwali, pojawi się błąd odwrotny, czyli had wszędzie. Na oba wystarcza jeden test: czy zdarzenia są opowiedziane nie po kolei? Ćwiczenie ze słuchania z lukami w miejscach, gdzie pada słabe had, daje więcej niż dodatkowa strona zasad, bo grupa, która nie słyszy 'd, nie uwierzy, że ono tam jest.

Jak radzi sobie z tym lekcja B1.1

Lekcja B1.1, „The letter that came early”, trwa 50 minut. Marta i Tomek wracają z weekendu w Manchesterze. Pod ich nieobecność przyszło pismo o przedłużeniu umowy najmu, a Dev ze sklepiku na rogu pokwitował odbiór, przeczytał je i sam zadzwonił w tej sprawie do właściciela mieszkania.

Najpierw kursanci dopasowują jedenaście słów z tej historii, między innymi renewal, deadline, receipt i chase up, do ich znaczeń. Jednostronicowa ściąga „Which thing happened first” zestawia WHAT HAPPENED z WHAT HAPPENED BEFORE THAT. By the time, already i previously występują w niej jako dodatki, a trzy zdania pokazują typowe błędy: dobre słowo przy złym czasowniku, present perfect przed zdarzeniem w przeszłości i had przy wszystkim.

Potem Dev opowiada tę historię na 58-sekundowym nagraniu, odtwarzanym dwa razy; można je włączyć kodem QR z karty ucznia. Siedem luk wypada na 'd, na nieakcentowane had i w dwóch miejscach, gdzie Dev mówi 've, a notatki dla lektora uprzedzają, że kursanci wpiszą tam had. Lekcję kończy gra drużynowa „Who had done what”: pole zdobywa się tylko zdaniem z had i trzecią formą, więc already ze zwykłym past simple nic nie daje.

Sprawdź się

Wstaw czasownik z nawiasu w past simple albo past perfect.

  1. When we arrived at the cinema, the film ___ already ___. (start)
    Odpowiedź

    had already started

  2. By the time Marta got home, Dev ___ for the letter. (sign)
    Odpowiedź

    had signed

  3. When the phone rang, I ___ it straight away. (answer)
    Odpowiedź

    answered

  4. She was nervous because she ___ never ___ on a plane before. (be)
    Odpowiedź

    had never been

  5. Tomek ___ the letter, put it in his pocket and went out. (read)
    Odpowiedź

    read

  6. By the time Dev rang the landlord, the deadline ___. (pass)
    Odpowiedź

    had passed

  7. When I got to the party, Isla ___ home, so I didn't see her. (go)
    Odpowiedź

    had gone (or: had already gone)

  8. When I walked in, everyone was eating: they ___ dinner without me. (start)
    Odpowiedź

    had started

Lekcja
Ilustracja do lekcji B1.1 The letter that came early
B1.1 · 50 min

The letter that came early

Past perfect

Zobacz lekcję B1.1 The letter that came early →